De geschiedenis van tijdregistratie in hardlopen
Tijdens hardloopwedstrijden gaan atleten tot het uiterste om de best mogelijke tijd te behalen, meestal getimed door een automatisch tijdregistratiesysteem. Hoe anders was dat vroeger.
Handmatig timen met stopwatches
In de begindagen van hardloopevenementen werd de timing handmatig gedaan met een leger aan vrijwilligers. De stress was altijd hoog om betrouwbare uitslagen te produceren, vooral bij wedstrijden met duizenden hardlopers. De atleten moesten zich haasten in het startvak om aan hun race te beginnen, want hun tijd begon al te lopen voordat ze de startlijn passeerden.
Invoering van chip timing
De introductie van chip timing vond plaats in 1993 toen een paar Nederlandse hardloopliefhebbers de ambitie hadden om nauwkeurige en persoonlijke resultaten te krijgen bij hardloopwedstrijden. Ze vonden een timingsysteem uit voor hardloopevenementen, met chips op de schoenen van de atleten en detectiematten bij de start en finish. Dit systeem, ChampionChip genaamd, was een wereldprimeur en zorgde voor een revolutie in de hardloopwereld.
In het begin was het optioneel voor racers om hun chip te kopen en een netto tijd te krijgen. Na een paar jaar werd het verplicht voor alle deelnemers om met een chip te lopen, waarbij ze de keuze hadden om er een te kopen voor toekomstig gebruik of om er een te huren met een borgsom.
Tussentijden in marathons en op de Olympische Spelen
ChampionChip maakte vanaf het begin tussentijdse timing mogelijk. Bij evenementen zoals de Marathon van Rotterdam in 1995 werden tussentijden opgenomen voor de halve marathon, maar niet in real-time. In plaats daarvan werden de tussentijden later toegevoegd aan de uitslagen.
Een belangrijke mijlpaal vond plaats tijdens de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta, toen ChampionChip werd gebruikt voor tussentijden bij de marathon en het lopen. Terwijl fotolijncamera’s officiële tijden bepaalden, was ChampionChip op dat moment het enige tijdwaarnemingsysteem dat de tussentijden automatisch kon registreren en distribueren. Dit was het debuut van live tussentijden: bij elk tussenpunt werden telefoonlijnen opgezet voor real-time gegevensoverdracht.
Tijdwaarneming voor andere sporten
In de jaren daarna kwam ChampionChip met nieuwe tijdwaarnemingsystemen voor andere sporten, zoals wielrennen, MTB, BMX, schaatsen en meer. In 2003 werd een online service gelanceerd waarmee organisatoren van evenementen, raceclubs en baaneigenaren hun resultaten van evenementen en trainingen konden publiceren op de website mylaps.com.
Van schoenchips tot tags op een startnummer
In 2008 bundelden ChampionChip en een ander Nederlands tijdregistratiebedrijf AMB hun krachten en fuseerden tot één bedrijf: MYLAPS was geboren. Dit bedrijf vond in 2010 het BibTag-systeem uit, met als doel het proces te vereenvoudigen door geen aparte chip meer op schoenen te bevestigen, maar de chip te integreren in een startnummer. Dit was ook een grote stap voorwaarts voor de tijdwaarnemers, die niet alle schoenchips na de finish hoefden te verzamelen. De tag op het startnummer was voor eenmalig gebruik, wat het leven van de tijdwaarnemers een stuk eenvoudiger maakte. Het BibTag-systeem maakt gebruik van passieve technologie, waarbij de tag automatisch wordt geactiveerd als de loper over de BibTag-matten loopt die op het parcours liggen. Lees meer over het verschil tussen actieve en passieve tijdwaarnemingssystemen.
Live tracking van hardlopers
In 2015 werd een andere innovatie geïntroduceerd: het live volgen van alle atleten die aan een wedstrijd deelnemen. De decoders konden worden verbonden met het internet, zodat toeschouwers hun favoriete atleten live konden volgen op hun telefoon in een mobiele app met live tracking.
Op zoek naar een partner in tijdregistratie voor jouw wedstrijd? MYLAPS Sports Service timet per jaar honderden races door heel Nederland.
Andere relevante blogs:
Wat is het verschil tussen bruto en netto tijd bij hardloopwedstrijd?